16-Cİ ǏVEL MƏ̌

Za q’orişi efa, ay Buxačux,

Axıri zu Vaz bač’an tarade!

Zu Q’ončuğo pizu: «Hun bez Q’ončuxnu,

Hun tenusa, mandi bito əfçine!»

Va çalxalorox isə me dünyəne kala s’iye q’ončuxe,

Bezi mǔqbakala ga bunesa, şoroxe.

Ama q’erəz buxačuxxoy qoşt’an t’it’alt’oğoy

Dərde loxol dərd eğale!

Śipseynak’ bakala p’iye q’urbanxo etezçon t’e buxačuxxoynak’ zu,

Şot’oğoy s’iyal dutezğon!

Ay Q’ončux, bez paynu koft’i,

Bez k’odoğo śameśi neymət Hunnu!

Vi kiyene bezi q’ısmat.

Zaynak’ śameśit’oğoxun irəzizu,

Za koft’i payaxun şaat’o butene.

Za nəsyət tadala Q’ončuğoy s’iya alaboz,

Bask’i galal Şot’ay əyitmux bez ǔmǔğone.

Q’ončuğoy həmişə bez t’ǒğǒl baksuna avazu,

Za tək nu barst’una görəl bələ zaxun ə̌xile tarak’on.

Mone, bez ük’ mǔq, ç̌oyenal axšumene,

Bez ük’ə buz k’inək’ez efe, q’ı̌ butene zaynak’.

Axıri Hun bezi p’uri oç̌alin oq’a taysuna,

Vaxun ç̌o nu taradalt’ay bašaybaki əfçibaksuna imkan ten tadon.

Za yəşəyinş tadala yaq’en ak’est’i Hun,

Va aksunen mǔqt’ale za.

Vi t’ǒğǒl baksune zaynak’ həmişəluğ bakala mǔqluğ!

(Ǐvel mə̌ğ 16)