Hun həmişə zaxunnu?

T’etəre c’eysa ki, nə bezi düz yaq’en taysuni,
Nəəl günaxaxun ə̌xil çurpi təmiz manst’uni məənə tene bu?
P’oy ene het’aynak’ez za hər ği əzyət tast’ay,
Het’aynak’ez savaxt’an bez pula qayk’ala k’inək’ za caza zapest’ay?
Ama təə! Metər pi bakiyzuy,
Vi c’ək’p’i azuk’axun baksuna laftezdoy zu!
Düze, mot’oğo tam q’amişakamin
Zaynak’ çətine ak’esay me əş.
Q’ubarbala vədəmuxe buy bezi,
Dərde kiyexun zaynak’ ga tez bə̌ğə̌bsay.
Q’ammazzuy, hik’k’al q’amiştezuy,
Vi piyes heyvanaxun avuzin sa ga tezax buy bezi.
Ama isə azaksa ki, Hun həmişə zaxunnu,
Vi kula zaxun zap’k’ala vədə tene bake Vi!
Hunnu za düz yaq’ ak’est’alo,
Hun balnu za hörməti q’ončux!
Bez best’a Hun bakit’uxun oşa
Q’erəz şuva eht’iyəc bakes bakon bezi, ay göynul bakala bez Buxačux?
Me dünyəne şuz çureśez bakon ene?
Bez ük’ xə̌xə̌yeğala vədine za ük’ tadalo,
Halnuxun bitat’an za turelbalo Hunnu, ay Buxačux!
Bez paynu koft’i, bez k’odoğo śameśi neymət Hunnu!
(Ǐvel mə̌ğ 73:13-16,21-26)