Ǐvel mə̌ğ 130

Bə̌ğə̌loy sa kurnu baft’i k’inək’zu, ay Q’ončux,
Mone, Vaz k’ale.
İbaka za, ay Q’ončux,
Bezi xoyinša coğabsuz ma efa!
Ay Q’ončux, Hun beşi əşp’est’i günaxxoy hesaba taşeriynuy,
Vi biq’i siyəyinə, ay Q’ončux, nu baft’alo tene bakoy.
Ama Hun bağışlayinşalonu,
Yax mandalo isə Va çalxsuna Va q’ulluğbsunen ak’est’une.

Q’ončuğoz umudbaksa zu,
Şot’one arxayinbaksa bez ük’,
Şot’ay tadi əyitəz bač’an tarast’a zu.
Kəybakamin q’arool zap’k’alt’oğon işiğ bist’una çureğalt’uxun gelez çuresa zu Q’ončuğo,
Q’arool zap’k’alt’oğon işiğ bist’una çureğalt’uxun gele!

Q’ončuğo umudbaka, ay İsrail,
Q’ončuğost’ane nu badalbakala çuresun,
Saycə Şot’ine yax tam çark’est’es bakon.
İsrailluğoy əşp’est’i günaxxo os’k’i taşeri
Şot’oğo çark’est’alone Şo.
(Ǐvel mə̌ğ 130)